Dziś zaprezentuję sposób na radzenie sobie z krytyką, jaka często pojawia się wśród ambitnych dzieci i nastolatków. Każdy rodzic powinien odpowiednio zareagować, gdy zauważy samokrytykę u dziecka. Takie wychowawcze postępowanie może zapobiec przyszłym problemom z brakiem radości w życiu oraz nadmiernej krytyce wobec siebie i innych.

Z poprzedniego artykułu dowiedziałeś się, że człowiek surowy dla siebie i innych jest często efektem krytyki ze strony swoich opiekunów w dzieciństwie. Ich głos został z nim na długie lata jako jego dialog wewnętrzny. Dzieci, które nasłuchały się niedobrych rzeczy na swój temat, w późniejszych latach czują ogromną presję, aby wszystko w ich życiu było perfekcyjne. Oczywiście jest to niemożliwe. Takie podejście jest przyczyną złości, frustracji i rozczarowania wobec siebie samego.

Postanowiłem więc opisać jak potencjalny rodzic widzący samokrytykę u dziecka, mógłby konstruktywnie zniszczyć szkodliwe myśli. Radzenie sobie z krytyką w takich sytuacjach sprowadza się do zaproponowania lepszego i bardziej realistycznego spojrzenia na daną sprawę. Dzięki temu rodzice są w stanie zainstalować dziecku lepszy dialog wewnętrzny, który będzie je wspierał przez resztę życia.

Radzenie sobie z krytyką własnego dziecka

Po pierwsze, kiedy zauważymy samokrytycyzm, należy wyjaśnić dziecku, że dobijanie się nie ma sensu. Zamiast tego czas odpuścić sobie i zadbać o swój stan psychiczny w celu jego regeneracji. Czy dobilibyśmy osobę, której już jest ciężko? Nie sądzę, a jednak sobie to robimy.

Po drugie wyjaśnij, że docenianie swojego wysiłku, sukcesów i postępów nie jest tym samym co spoczęcie na laurach. Docenienie dziecka uczy go doceniania siebie samego. Jeśli niezależnie od osiągnięć i włożonego wysiłku dziecko nie usłyszy żadnej pochwały, to w dorosłym życiu nie będzie nigdy z siebie zadowolone. Choćby odnosiło ogromne sukcesy. Ciągle będzie czuło, że nie jest wystarczająco dobre.

Po trzecie zaoferuj dziecku lepsze i bardziej realistyczne podejście do jego problemu. Pamiętaj, że Twoje słowa (poparte przykładem oczywiście) zostaną z nim na długie lata, gdy Ciebie nie będzie w pobliżu. Poniżej kilka przykładów radzenia sobie z krytyką dziecka.

Muszę wygrać, inaczej będę głupi i do niczego

Rodzic powinien opowiedzieć o realiach wygrywania, przegrywania, konkurencji i ambicji. Nie ma człowieka, który ciągle wygrywa i któremu wszystko się udaje. W życiu kontrolujemy jedynie swój wysiłek, ale nigdy wynik. Nigdy również nie wiadomo, czy porażka nie jest w lepszym doświadczeniem niż zwycięstwo, w dłuższej perspektywie. Najlepsze oczekiwania, jakie można mieć wobec siebie, to że czasem coś wygramy, a czasem przegramy.

Nie kontrolujemy swojego życia na tyle, aby oczekiwać samych zwycięstw. Możemy jedynie mieć świadomość, że dając z siebie 100%, nadal zwycięstwo nie będzie zależeć wyłącznie od nas. Niektórzy mają więcej szczęścia, a niektórzy są po prostu lepsi. To normalne. Ludzie najlepsi i ciągli zwycięzcy istnieją tylko w telewizji, gdzie łatwo można ukryć lub przekręcić niewygodną prawdę.

Muszę wszystko naprawić i być dobrym człowiekiem

Dziecko, które zrobiło coś źle, może stwierdzić, że to z nim jest coś nie tak. Ogólnie dzieci mają tendencję do brania winy na siebie, nawet za problemy rodziców. Zadaniem opiekunów jest wyjaśnić, że świat i życie oparte jest na niedoskonałościach. W ludzkiej naturze leży popełnianie błędów i najlepsze co można oczekiwać od siebie, to uczenia się na błędach wynikających z własnych decyzji. Nie decyzji rodzica i nie decyzji nauczyciela. Uczy nas własna odpowiedzialność.

W życiu nie istnieje człowiek tak dobry, że nigdy nie zrobił niczego złego. Najlepszym wyjściem nie jest dążenie do perfekcji, ponieważ jest to niemożliwe, ale ponoszenie odpowiedzialności za błędy, które przecież mamy prawo popełniać. Kiedy spłacimy już swoje długi i zadośćuczynimy, możemy sobie wybaczyć oraz ruszyć dalej ze swoim życiem.

Dzieci, które zawsze są grzeczne, pomagają swoim rodzicom i odrabiają pracę domową na czas – nie powodują żadnych bieżących problemów. Nie oznacza to, że wszystko z nimi w porządku. Dorośli uważają inaczej, ponieważ ich dzieci robią to, czego się od nich wymaga. I właśnie w tym problem. Takie zachowanie zaprocentuje w przyszłości niemałymi problemami, wynikającymi z tłumienia swoich myśli, potrzeb i emocji. Więcej na ten temat w filmie poniżej.

Muszę być lubiany przez wszystkich i należeć do każdej grupy

Krytyka i nabijanie się ze strony innych może sprawić, że dziecko poczuje się gorsze, nielubiane oraz niechciane w grupie. Mądry rodzic powinien w takiej sytuacji wyjaśnić dziecku, że w życiu nie ma ludzi ciągle podziwianych i kochanych. Możemy jedynie oczekiwać mieszanych opinii na swój temat. Jedni powiedzą nam kilka miłych słów, a inni nie.

Dziecko, które doświadczyło odrzucenia danej grupy, może czuć się odludkiem, który nigdzie nie pasuje. Rodzice powinni więc poruszyć temat popularności. Społeczne odrzucenie przez daną grupę to coś, co każdy człowiek przeżył w swoim życiu. Nie da się pasować wszędzie i to jest dobra rzecz. Dzięki temu możemy znaleźć grupę, z którą będziemy szczęśliwi. Możemy jedynie od siebie oczekiwać, że nie będziemy odrzuceni lub przyjęci przez wszystkich, na których natrafimy.

Reasumując

Radzenie sobie z krytyką polega na pomocy dziecku w uczeniu się właściwych rzeczy podczas trudnych życiowych doświadczeń. Nikt nie lubi przegrywać, popełniać błędów, być krytykowanym lub odrzuconym. Jednak te doświadczenia przydarzają się każdemu człowiekowi, w każdym wieku. Są normalną częścią życia, z którą należy się pogodzić. Kiedy mają miejsce, nie należy się jeszcze bardziej dobijać. To czas, aby potraktować siebie dobrze, poczuć się lepiej, aby w zdrowy sposób sobie poradzić z trudną sytuacją.

Chętnie poznam Twoją opinię – skomentuj tego posta na portalach społecznościowych. Skorzystaj z #brieftipPL #wychowanie. Nie zapomnij mnie otagować, jeśli chcesz mieć pewność, że zobaczę Twój komentarz.

Polub Brieftip