Czym jest? Jak je rozpoznać? Jak sobie z tym poradzić?

Poznaj Jacka. Kiedyś praca przynosiła mu radość, był zaangażowany i osiągał coraz to większe sukcesy. Był zmotywowany i miał duże ambicje. Teraz jego życie wygląda inaczej. Już od dłuższego czasu, pierwsze myśli jakie krążą po jego głowie zaraz po wstaniu, są destruktywne i demotywujące.

Jestem niewyspany… Nie mam siły już od rana… Na myśl o pójściu do pracy robi mi się niedobrze…

Jego stan się pogarsza. Sądzi, że jest niekompetentny. Czuje się bardzo samotny i wyizolowany. Jego organizm jest coraz słabszy. Coraz częściej boli go głowa i przeziębia się. Jego stan negatywnie wpływa na relację z rodziną i znajomymi. Co się stało? Powierzchownie patrząc wydaje się, że to stres lub depresja, ale to coś więcej. Janek jest wypalony zawodowo.

Wypalenie zawodowe

To problem psychiczny, który dotyka szczególnie ludzi ambitnych, którzy mieli duże nadzieje, aspiracje, oczekiwania w stosunku do pracy. Ich podejście było idealistyczne, chcieli się rozwijać. Niestety tak wysoka poprzeczka powoduje, że coraz trudniej osiągnąć swoje cele, a to sprawdzony przepis na nieszczęście.

Poniżej objawy:

  • coraz częstsze wyczerpanie,
  • chroniczne zmęczenie,
  • negatywna postawa wobec pracy, ludzi i życia,
  • poczucie beznadziejności, bezradności,
  • coraz mniejsze zadowolenie z pracy,
  • poczucie niedopasowania, osamotnienia i wyizolowania,
  • ogólne zniechęcenie,
  • niska ocena swojej osoby oraz własnych kompetencji.

Jak rozpoznać wypalenie zawodowe?

W Polsce świadomość problemów psychicznych jest bardzo niska. Ludzie bagatelizują stan zarówno swój jak i ludzi wokół. Z tego powodu, pomimo że objawy ostrzegawcze są łatwe do wykrycia, to może nam być trudno sobie uświadomić co oznaczają.

Wyróżniamy 3 stadia wypalenia zawodowego. Pierwsze charakteryzuje się uczuciem irytacji i przygnębieniem. Mogą występować bóle głowy, problemy ze snem i przeziębienia.

Drugie stadium jest konsekwencją utrzymywania się objawów pierwszego stadium. Z czasem nasilają się. Osoba dotknięta tym problemem zaczyna mieć negatywną postawę wobec innych, jest coraz częściej zdenerwowana, gorzej radzi sobie z wykonywaniem pracy.

Trzecie stadium charakteryzuje się nieustającymi objawami stadiów poprzednich. Na tym etapie choroba zaczyna niszczyć relacje ze znajomymi, współpracownikami i rodziną. Pojawia się poczucie osamotnienia, izolacji. Zaczynają się poważne kryzysy rodzinne, nadciśnienie, depresja.

Skąd się to bierze?

Oczywiście, jak każda choroba, wypalenie zawodowe wynika z wielu czynników. Osobistych i zewnętrznych. Bardzo ważne jest ich poznanie i zrozumienie. Zwłaszcza jeśli jesteś osobą ambitną i interesujesz się rozwojem osobistym. Czasem nasze oczekiwania mogą wpędzić nas w chorobę. Jest to przysłowiowe przegięcie pały, fanatyzm i brak autorefleksji.

Oto lista rzeczy, które mogą spowodować spore problemy psychiczne u rozwojowców:

  • wyolbrzymianie porażek i zaniżanie wartości sukcesów,
  • stawianie sobie zbyt wysokich wymagań, zwłaszcza przy niewielkich możliwościach kontroli sytuacji,
  • perfekcjonizm,
  • zbyt duża odpowiedzialność, pojawiająca się bez wcześniejszego przygotowania,
  • wyolbrzymianie wagi swojej pracy,
  • trudności z rozdzieleniem pracy od odpoczynku.

Wypalenie zawodowe może również dotknąć ludzi niezbyt ambitnych i nieprzygotowanych do swojej pracy:

  • niska samoocena,
  • słaba organizacja czasu,
  • brak pewności siebie,
  • pasywność,
  • poczucie braku kontroli nad własnym życiem.

Pozostaje jeszcze kwestia czynników zewnętrznych. To, że nie są bezpośrednio związane z naszym charakterem i psychiką, nie oznacza że nie mamy na nie wpływu. Warto więc być świadomym wszystkiego co może nam zaszkodzić, aby umieć zapobiec przyszłym problemom.

  • monotonia pracy – odbiera myślenie i kreatywność, czyni każdy dzień takim samym, zabija ekscytację i chęć pracy, jako istoty ludzkie potrzebujemy się rozwijać i stawiać czoła wyzwaniom,
  • nieadekwatny zakres obowiązków – kiedy wymagają od nas zbyt wiele lub zbyt mało, praca zaczyna być stresująca albo nudna,
  • niezgodność z aspiracjami,
  • problemy ze współpracownikami – szczególnie niezdrowa rywalizacja, brak zaufania, zła komunikacja, wszystko to rodzi agresję, niechęć i poczucie osamotnienia,
  • niskie zarobki – pensja nieadekwatna do wartości, którą generuje nasza praca,
  • firmowa biurokracja – zwłaszcza niejasne zasady, brak wpływu na decyzje, częste zmiany charakteru i zasad pracy.

Jeśli więc czujesz się przepracowany, jesteś zniechęcony, nie dajesz sobie rady, to poważne przesłanki żeby coś zmienić. Ty nie jesteś swoją pracą. Ty jesteś ważniejszy niż pieniądze, niż praca. To ona ma służyć Tobie, to Ty powinieneś nad nią panować. Nie odwrotnie. Jeśli o tym zapomnisz, to istnieje spore ryzyko wpadnięcia w poważną chorobę.

Patrz krytycznie na swoje zajęcie, myśl i analizuj, nie bój się zmian w swoim życiu. To nie tchórzostwo postawić się problemom i powiedzieć stanowcze nie!

Jak się odnaleźć w świecie firm i korporacji? Najbliższe artykuły będą poruszać temat satysfakcji w pracy. Dotyczy on zarówno osób młodych, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z rynkiem pracy, jak również starszych i doświadczonych. Czego się wystrzegać? Czego unikać? Czego poszukiwać? Jak rozmawiać o pensji i jakie jest jej prawdziwe znaczenie w naszym życiu? Odpowiedzi na te pytania poznasz w serii zbliżających się artykułów.

If you are unhappy with your present job (workload, job insecurity), get another job. – Peter Drucker.

Zachęcam do komentowania, lajkowania i dzielenia się tym artykułem z bliskimi.

Nie przegap żadnego posta

Otrzymuj powiadomienie o nowym poście prosto na Twój adres e-mail i uzyskaj dostęp do dodatkowych materiałów – tylko dla czytelników newslettera.

Wczytywanie...

Chętnie poznam Twoją opinię – skomentuj tego posta na portalach społecznościowych. Nie zapomnij mnie otagować, jeśli chcesz mieć pewność, że zobaczę Twój komentarz.

Polub Brieftip