Przebaczenie – akt samolubny.

Rodzice są bardzo ważni, ale musisz odpuścić winy każdemu człowiekowi, który zadał Ci krzywdę. Bez wyjątku. Jeśli nie chcesz wybaczyć choćby jednej osobie to wystarczy, żeby zniszczyć całkowicie szanse na przyszłe szczęście. Właśnie tak konsystentny musisz być. Jak pisałem wcześniej – nie musisz kogoś lubić, wystarczy że przebaczysz. Czyż nie jest bezsensowne rozpamiętywanie win osób, które często w ogóle o Ciebie nie dbają?

Pamiętaj, że to Ty zdecydowałeś się zaangażować w relacje, inwestycje, interesy, związki z nimi. Nikt Cię do tego nie zmusi. Dziś zrobiłbyś inaczej, ale wtedy podjąłeś taką decyzję. To nic złego. Być może stało się to, abyś mógł trochę wzrosnąć, stać się silniejszy i mądrzejszy? Teraz czas, żeby odpuścić, uwolnić się. Nawet jeśli ktoś Cię zranił, a Ty jesteś całkowicie pozbawiony winy, to ciągle ponosisz odpowiedzialność za to jak reagujesz i jak się czujesz. Ty rządzisz swoimi emocjami i Ty możesz zdecydować, aby wybaczyć. Nie szukaj żadnych wymówek i usprawiedliwień. Pozbądź się wszystkich murów obronnych, które zbudowałeś w okół całej sytuacji. Zostaw to za sobą, po prostu przebacz i uwolnij się z pułapki emocjonalnej, w którą wpadłeś.

Wybacz rodzicom, wybacz wszystkim innym, ale wybacz także sobie. Przypomnij sobie chwile, w których powiedziałeś, albo uczyniłeś drugiej osobie coś niemiłego, albo wręcz okrutnego. Bez względu, czy na to zasłużyła czy nie. Wszyscy to robimy, wszyscy kiedyś wyrządziliśmy krzywdę. Być może z własnej głupoty, albo jadu, którego się nauczyliśmy. Czas, żeby sobie to wszystko przebaczyć. Winy, słabości, zawstydzające sytuacje, destruktywne myśli, zmarnowane dni, niewykorzystane okazje i porażki. Przestań to rozpamiętywać, odpuść sobie i idź do przodu. Uwolnij się.

Wszyscy wielcy ludzie byli kiedyś niedojrzali, robili głupie rzeczy o podejmowali beznadziejne decyzje. Gdyby nie to, nie mogliby wzrosnąć. Jak ktoś może twierdzić, że jest dojrzały, jeśli nie popełnił błędów i nie robił głupot? Jeśli ktoś był bezpieczny i grzeczny całe swoje życie, to jego dojrzałość jest wyuczona i nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Jest suchą teorią, która nigdy nie została zweryfikowana. Dojrzałość to doświadczenia i życiowe sytuacje.

Jeśli skrzywdziłeś kogoś, to przeproś tego człowieka. Wytłumacz, że jest Ci przykro. Uwolni się od tej sytuacji raz na zawsze. Nie ma znaczenia jak druga osoba zareaguje i odpowie. Znaczenie ma Twoja odwaga i fakt, że zaakceptowałeś co zrobiłeś, wziąłeś za to odpowiedzialność. To dobre dla duszy i charakteru. Będziesz mógł ruszyć dalej ze swoim życiem i pozwól zrobić to samo drugiej osobie.

Najwięksi ludzie, którzy stąpali po tym świecie, byli mistrzami przebaczenia. Wiedzieli, że nikt nie jest idealny. Nawet oni sami. Rozumieli, że ludzie są słabi, dlatego nie należy trzymać się kurczowo zła, które wyrządzają.

Przebaczenie to klucz do rozwoju osobistego. Bądź świadom, że jest to ciągły proces. Wiedz, że w przyszłości również ktoś Cię zrani, być może ta sama osoba, która zrobiła to w przeszłości. Spodziewaj się, że prawdopodobnie Ty wyrządzisz komuś krzywdę. Bądź na to gotów. Jesteś dojrzalszy i mądrzejszy. Już teraz wybacz sobie i innym wszystko co nadejdzie.

Zauważ, że często nie chodzi Ci o to, żeby czuć złość, nienawiść, niechęć. Nie chodzi o szukanie sprawiedliwości oko za oko. Myślę, że w wielu przypadkach ludzie chcą odzyskać poczucie godności, bycia szanowanym i docenianym. Chcą być kochani przez innych. Są to wrodzone potrzeby każdego człowieka. W swoim życiu polegamy na innych ludziach, choćby na ojcu i matce, dlatego też naszą naturalną potrzebą jest bycie akceptowanym. Kiedy sądzisz, że ktoś wyrządził Ci krzywdę to tracisz to uczucie. Desperacko chcesz je podświadomie odzyskać.

Sądzę, że nikt nie jest w stanie zabrać Ci poczucia szacunku jeśli go sam nie oddasz. To tylko społeczeństwo wyuczyło nas jak mamy reagować na dane sytuacje: krzywda-złość, agresja-strach lub agresja, miłość-miłość. Każdy świadomy człowiek, może zrezygnować z tego co zaoferowało mu społeczeństwo i zacząć myśleć sam. Może wziąć odpowiedzialność za emocje, które odczuwa, może zrozumieć powody, którymi kierują się ludzie i widzieć głębie w ich zachowaniu, której większość nie dostrzega. To czy uważasz iż ludzie są w stanie zmienić Twoje emocje, czy nie są to wyłącznie jakieś przekonanie. Możesz je zmienić na takie, żeby Ci służyło.

Nie przyjmuj moich słów z szacunku i na wiarę. Analizuj je, tak jak złotnik analizuje złoto tnąc, topiąc, rysując i pocierając.

Napisz proszę w komentarzu co sądzisz o dwóch ostatnich postach, dotyczących umiejętności wybaczania. Czy pozwoliły Ci zobaczyć siebie i innych ludzi w innym świetle?

cz. 3

Nie przegap żadnego posta

Otrzymuj powiadomienie o nowym poście prosto na Twój adres e-mail i uzyskaj dostęp do dodatkowych materiałów – tylko dla czytelników newslettera.

Wczytywanie...

Chętnie poznam Twoją opinię – skomentuj tego posta na portalach społecznościowych. Nie zapomnij mnie otagować, jeśli chcesz mieć pewność, że zobaczę Twój komentarz.

Polub Brieftip