Przebaczenie – akt samolubny.

Wina, odrzucenie, niechęć, nienawiść, żal. Te wszystkie emocje pojawiają się w nas na myśl o ludziach, którzy nam zawinili. Dusimy i nosimy je w sobie dzień po dniu. Im bardziej mamy do kogoś żal, tym częściej i intensywniej negatywne emocje budzą się w nas, zabierają nam energię i odbierają radość.

Każdy, bez wyjątku, został kiedyś skrzywdzony, w związku z tym każdy ma powód, żeby się złościć. Ale czy możliwe jest zbudowanie radosnego, szczęśliwego życia i świetnych relacji z ludźmi, żyjąc krzywdami? Myślę, że nie. Rozpamiętywanie win, noszenie w sobie wszelkich destruktywnych emocji, może doprowadzić do chorób psychicznych jak i fizycznych.

Być może zdarzyło Ci się zobaczyć starszą panią albo pana ze skrzywioną miną i zmarszczonymi brwiami? Ja widzę takich ludzi ciągle. Jeśli ktoś całe życie nosił w sobie nienawiść i złość, to te emocje wypaliły się na jego twarzy. Stały się stałą częścią jego charakteru i wyglądu. Po dorosłym, a zwłaszcza starszym człowieku widać często jakie życie prowadził. Czy jego codzienna mina jest radosna? Łagodna? Przyjazna? Straszna? Niemiła? Smutna? Jakkolwiek nie wygląda, nie wzięła się znikąd. Jeżeli z dnia na dzień, przez większość czasu Twoja twarz wygląda w określony sposób, to po pewnym czasie, stanie się Twoją naturalną miną.

Jeśli chcesz prowadzić szczęśliwe, zdrowe życie, to przebaczenie jest koniecznością. Bez tego nie będziesz mógł uwolnić swojej duchowej i emocjonalnej energii. Rozpamiętywanie wyrządzonych krzywd nie pozwoli Ci wykorzystać w pełni Twojego potencjału. Nie chcesz płacić przegraną codziennością i emocjami, za coś co przydarzyło Ci się w przeszłości. Świat wewnętrzny zawsze jest odbiciem zewnętrznego. Przeżywasz sytuacje, spotykasz ludzi, doświadczasz rzeczy, które są zgodne z Twoimi myślami i emocjami.

Niech pragnienie dobrego życia i wolności weźmie górę. Niech chęć bycia świetną osobą z nadzwyczajnym charakterem przeważy nad negatywnymi emocjami oraz żalami. Przebaczenie to akt wyłącznie samolubny. Ma niewiele wspólnego z drugim człowiekiem, ale ma wiele wspólnego z Tobą, z wolnością, na którą zasługujesz, ze spokojem umysłu, sukcesem i przyszłością. Nie musisz lubić drugiej osoby, musisz jej wybaczyć. Wybaczanie jest umiejętnością, którą zdobywa się poprzez praktykę.

Być może, to trochę nietypowe, ale na początku zachęcam Cię do wybaczenia swoim rodzicom. Bez względu na to czy żyją czy nie, zdecyduj już teraz, że przebaczysz im każdą rzecz, którą Cię zranili. Każdy z nas ma jakiś żal, mniejszy lub większy. Czasem przytłaczająco ogromny. Wiem o tym. Musisz zrobić wszystko żeby stanąć ponad tym, przecież chodzi o Twoje życie. Wybacz im wszystkie niesprawiedliwości, krzywdy i okrucieństwa, którymi Cię doświadczyli. Spróbuj zaakceptować fakt, że rodzice bardzo często wychowują swoje dzieci, używają podobnych kar i nagród, co ich rodzice w stosunku do nich. Zrozum, że mieli oni pewne narzędzia w postaci wzorca swoich rodziców, w postaci środków finansowych, doświadczeń, przeżyć i umysłów. Wykorzystali je tak jak potrafili i jak byli nauczeni. Ty musisz być lepszy.

Tak wielu dorosłych ludzi po 30, a nawet 40 roku życia ciągle odczuwa stres i napięcie, które związane jest z brakiem wybaczenia własnym rodzicom. Coś nie pozwala im odpuścić, czują, że taki los nie powinien ich spotkać. Niestety tak się stało i nie da się zmienić tej sytuacji. Da się za to zmienić sposób w jaki reagujesz na nią. Zauważ, że w bardzo wielu przypadkach Twoi rodzice nie będą pamiętać sytuacji, w których Cię skrzywdzili. Często nawet nie zdają sobie sprawy z tego, że to uczynili.

Proponuję Ci trzy możliwości, które pozwolą Ci przebaczyć. Pierwszy i najłatwiejszy polega na wybaczeniu w Twoim sercu. Za każdym pojedynczym razem, kiedy przypomnisz sobie bolesne doświadczenie z przeszłości, pomyśl od razu, że wybaczasz jej albo jemu za wszystko, że nie żywisz urazy i życzysz tej osobie wszystkiego co najlepsze. Drugim sposobem jest powiedzenie osobiście lub przez telefon, wszystkich krzywd, za które winiłeś rodzica i dodanie, że je wybaczasz. Na koniec warto dodać magiczne kocham Cię. Trzecim sposobem jest napisanie listu lub wiadomości, w której tak szczegółowo jak uważasz, opiszesz swoje żale, a następnie je przebaczysz.

Nigdy nie staniesz się w pełni dojrzałym i niezależnym człowiekiem, jeśli nie odpuścisz win rodzicom. Dopóki się to nie stanie, w środku ciągle będziesz małym dzieckiem, które uzależnione jest emocjonalnie od swoich rodziców. Uwolnij się od wszystkich złych doświadczeń z dzieciństwa. Dzięki temu będziesz mógł cieszyć się zdrową i dojrzałą relacją z ojcem i matką. Dla wielu ludzi, dni najlepszych relacji z rodzicami zaczynają w sekundzie, w której zdecydowali się na przebaczenie i odpuszczenie win.

W następnym artykule będę kontynuował ten temat. Rodzice są bardzo ważni, ale jest jeszcze ktoś, komu musisz przebaczyć.

Napisz w komentarzu czy sądzisz, że jesteś na siłach, aby przebaczyć rodzicom? Zgodzisz się, że przebaczenie potrafi wyzwolić i uczynić życie lżejszym?

cz. 2

Nie przegap żadnego posta

Otrzymuj powiadomienie o nowym poście prosto na Twój adres e-mail i uzyskaj dostęp do dodatkowych materiałów – tylko dla czytelników newslettera.

Wczytywanie...

Chętnie poznam Twoją opinię – skomentuj tego posta na portalach społecznościowych. Nie zapomnij mnie otagować, jeśli chcesz mieć pewność, że zobaczę Twój komentarz.

Polub Brieftip